سكنهء شهر قم مىباشند . اين مزرعه تيول متولىباشى حضرت معصومه سلام الله عليهاست . جردوس : به عقيدهء صاحب معجم البلدان رستاقى است در خاك كرمان كه دار الحكومهء آن جيرفت است . جردوى : قريه‌اى است از قراى ولايت ترشيز كه باغات زياد دارد . اين قريه از آب قنات مشروب مىشود . آباديش از قديم است . ميوه‌جات سردسيرى دارد . سكنهء آن دوازده خانوار است . جرذقيل : به قول ياقوت حموى قلعه‌اى است در خاك زوزان . سكنهء آن از كردهائى هستند كه آنها را بختيه مىنامند . جررحى : مزرعه‌اى است از مزارع سبزوار . هوايش ييلاق و آبش از قنات . سكنه‌اش ده خانوار . جرزبان : به عقيدهء صاحب معجم البلدان معرب كرزبان و شهرى است در نزديكى طالقان واقع در كوهى كه به رشته جبال غور متصل است . اين شهر در نزديكى مرو الرود مىباشد . جرزجان : جزء بلوك دارابجرد است كه صحرائى دلگشا و فضائى باصفاست . اين جلگه هشت فرسخ در شش فرسخ است . طول جلگه از مشرق به مغرب و عرض از شمال به جنوب . از گرمسيرات ، اما هوايش معتدل است . آبش از رودخانه و قنوات و حاصلش غله و تنباكو و خرما و مركبات و پنبه و قليلى شلتوك و موميائى دارد . يك‌فرسخى قصبه ، آثار خرابهء شهر قديم كه از بناهاى داراب است پديدار مىباشد . دحيهء كلبى در آنجا مدفون است . كوهى موسوم به معدن در شمال و شرقى جلگه واقع است . گل سرخ ، انار ، پياز صحرائى در آنجا وافر است . مشرقى اين كوه بلوك سبعه شمالى نيريز